❤ Πού και πού θα τα λέμε! ❤

Παρασκευή, 6 Οκτωβρίου 2017

...ΣΕ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ, ΕΠΙΠΕΔΑ...!



Δεν πιστεύω να έχετε παράπονο: Το είπα και το έκανα! Είμαι εδώ για δεύτερο συνεχόμενο μήνα! Και τί μήνα!!! Οκτώβριο! Είμαστε στην καρδιά του Φθινοπώρου (πάντα ήθελα να πω φράσεις κλισέ σαν αυτή, σαν να μεταδίδω δελτίο ειδήσεων!) και μάλιστα αυτός δεν είναι καν ένας συνηθισμένος Οκτώβριος! Θα σας πω όμως παρακάτω περί τίνος πρόκειται! 
Μπαίνουμε σιγά-σιγά στη Φθινοπωρινο-Χειμερινή μελαγχολία, που προσωπικά πολύ αγαπώ και το λέω και το φωνάζω και ἁμαρτίαν οὐκ ἒχω!
Όσοι πιστοί... συνεχίστε την ανάγνωση! Δεν θα πάρει πολύ (μάλλον!)


Διαβάζεται σε 4 λεπτά




Πού μείναμε τον προηγούμενο μήνα? Α, ναι! Στις δημιουργίες μου! Στα έργα τέχνης μου! Στα αριστουργήματά μου! Θα πείτε κι εσείς τίποτα ή θα τα λέω μόνη μου? Λοιπόν, συνεχίζω:


Καμβαδάκια (ζωγραφική και πέρλες το πρώτο, αυτοσχέδιο αυτοκόλλητο το δεύτερο), τα οποία έγιναν ημερολόγια που απλά δεν τελειώνουν ποτέ, αφού "γυρίζει" και η μέρα και η ημερομηνία και ο μήνας! (Δεν είχα κανονικά γατζάκια για να κρεμάσω τα πλαστικοποιημένα μου χαρτάκια, οπότε προσάρμοσα αυτά τα γατζάκια που έχουν τα καλύμματα αυτοκινήτου! ;-) )


Η γνωστή πλέον "τεχνική αχταρμάς" μου, σε έναν καμβά και 2 diy... αρωματικά καδράκια! (Τα κλαδάκια λεβάντας, έκαναν τα θαύμα τους!)


Πλεκτά παπουτσάκια και ΑΣΦΑΛΩΣ χειροποίητο κουτί και ευχετήρια καρτούλα για τη μπέμπα μιας υπέροχης διοργανώτριας γάμων και φίλη πλέον, θα τολμήσω να πω!


Μετά η βαρεμάρα μου χτύπησε την πόρτα και την πληρώσανε τα βάζα! Τί από καφέ, τί από ταχίνι, τί από μέλι, όλα τα έκανα σαν τα μούτρα μου κουκλιά! Ντεκουπάζ (και καλά!) και ανάποδο ντεκουπάζ (γελάνε και οι πέτρες!), τεχνική αχταρμάς (ξανά!) και δωσ' του να πηγαινοέρχονται τα βάζα στα χέρια μου!


Μέχρι και παραγγελία είχα! Αχαχαχα! Αλήθεια! Μου το ζήτησαν-το έκανα! Τί γούστο όμως που έχει ο κόσμος, ε? ho ho ho!


Τί άλλο? Τί άλλο? Α ναι:
Όταν μου είχε στείλει μια υπέροχη τσάντα από χαρτί η γλυκύτατη Evi, είχα βαλθεί να μάθω αυτήν την τεχνική! Για να μην τα πολυλογώ, από το 2013 που έλαβα την τσάντα, μόλις πριν λίγους μήνες στρώθηκα να ... πλέκω χαρτάκια! Τελικά, τα έκανα... βάζο!!! Ντόιννννννγκ!


Στη συνέχεια, η μοίρα επιφύλασσε άσκημα παιχνίδια σε κάποια δύσμοιρα κεράκια που έπεσαν στα χέρια μου και τα περιποιήθηκα καταλλήλως! Φυσικά, ούτε και κάτι φύλλα φελλού γλίτωσαν, μιας και είτε τα έκανα σελιδοδείκτες, είτε τα μεταμόρφωσα σε καμβά και το θέμα της λεβάντας κυριάρχησε πάνω τους!


Επίσης συνειδητοποίησα πως όταν θέλεις να τυλίξεις ένα δώρο και δεν βρίσκεις πουθενά κάτι που να σε καλύπτει, απλά το φτιάχνεις μόνος σου! Μονόχρωμο χαρτί περιτυλίγματος και εκτυπώνεις/ζωγραφίζεις/κολλάς κάτι που ταιριάζει στην περίσταση! Και μερικά διακοσμητικά για παιδικό πάρτυ, έτσι για να βρίσκονται, βρε παιδάκι μου! 


Ένα ξύλινο κουτί/βιβλίο, που εσείς οι ειδικές ντεκουπατζούδες θα κάνατε θαύματα με αυτό, εγώ το ήθελα απλό, λιτό κι απέριττο, οπότε του προσάρμοσα εξωτερικά το λογότυπό μας, του έφτιαξα εσωτερικά ραφάκια και  και πλέον φιλοξενεί επαγγελματικές κάρτες μας και flyers! Μετά, ένας σπασμένος καθρέφτης (σπασμένος ήρθε στα χέρια μου!) μεταμορφώθηκε σε... καθρέφτη(!!!)  (Τί ευρηματική που είμαι όμως!) Γλωσσοπίεστρα και σχεδιάκια με αφρώδες φύλλο, βοήθησαν στο να φτιάξω πλαίσιο για τον καθρέφτη και ιδού!


 
Και για λίγο πριν το τέλος, σας κράτησα κάτι γευστικό! Μια κατακόκκινη λεμονάδα (ναι, με φράουλες!) και κάτι καταπράσινα (με χρώμα ζαχαροπλαστικής) Πασχαλινά κουλουράκια, τα οποία φτιάχτηκαν με Χριστουγεννιάτικα κουπάτ μέσα στο κατακαλόκαιρο(!) γιατί απλά, η πολλή κανονικότητα μου δίνει στα νεύρα πού και πού!


Αχ! Η φωτογραφία με τη μηλόπιτα! Την έχω από πέρσι το Φλεβάρη! (Τη φωτογραφία,όχι τη μηλόπιτα!!!) και για κάποιο λόγο νομίζω πως είναι η πιο όμορφη φωτογραφία που τράβηξα ποτέ! Δεν το έχω με τις φωτογραφίες ΚΑΘΟΛΟΥ, αλλά αυτή εδώ μου αρέσει πολύ! (Ε, ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ, πείτε μου: Έχετε δει ποτέ καλύτερα φωτογραφημένη μηλόπιτα?!?! Δεν σας ζορίζω, αλλά τολμήστε να πείτε κάτι αντίθετο!!!) Βασικά είναι στρούντελ μήλου (Apfelstrudel)! Τη συνταγή τη βρίσκετε στο blog της Ζαμπίας μας! Και μιας και η αυθεντική συνταγή είναι από την Αυστρία, να σας δώσω και την άχρηστη πληροφορία της ημέρας: έχω μια μακρινή καταγωγή από εκεί! ;-)

Αποτελέσματα αναζήτησης


Κι επειδή το καημένο είχα ξεκινήσει ως συνήθως πολύ νωρίς (την περίοδο που έφτιαξα και τη μηλόπιτα περίπου!) και με πολύ κέφι να φτιάχνω τα Χριστουγεννιάτικά μου, αλλά με κάθε ειλικρίνεια, όλα μου έχουν πάει Θεό/κουτσα-Θεό/στραβα-Θεο/ανάποδα, κάτι μου λέει πως φέτος το κοινό μου θα αρκεστεί σε διαδικτυακές ευχές μόνο... Πφφφφ... @#*&@#




Ευτυχώς, σε όοοοοολα αυτά που περάσαμε τον τελευταίο καιρό αλλά και γενικότερα, ως πιο θετικό στοιχείο, κρατώ το ότι είμαστε γεροί, είναι καλά οι δικοί μας άνθρωποι και αυτά τα 10 χρόνια ειλικρινά, δεν κατάλαβα πότε περάσανε! Ναι-ναι! Αυτό ήθελα να σας πω στην αρχή της ανάρτησης! Δεν είναι ένας συνηθισμένος Οκτώβρης: Στα μέσα του μήνα (αν έχετε σκοπό να μας στείλετε τούρτες, στις 16 είναι να ξέρετε και προτιμώ γεύση καραμέλα! Ευχαριστώ!) συμπληρώνουμε 10 χρόνια σχέσης με τον Γιάννη! 
Και ναι: ΜΕ ΑΝΤΕΧΕΙ ΑΚΟΜΑ!



Δεν μπορώ να υποσχεθώ πως θα τα ξαναπούμε και τον Νοέμβριο με ανάρτηση, αλλά λόγω του ότι ως πολύπλευρο ταλέντο, έχω ακόμα κάποια αριστουργήματα μου(!) να σας δείξω, ε, μπορεί να βρεθώ τριγύρω πάλι! (Βρε, λες τελικά να κάνω αναρτήσεις μέχρι το τέλος του χρόνου??? Χμμμ!)


Να είστε καλά, να προσέχετε τους εαυτούς σας και να δείχνετε την αγάπη σας!
ΣΣΣΣΣΜΟΥΤΣ!



We do not own any of the images, videos, music etc, hosted in this blog, unless our logo is contained on them.
No copyright infringement intended.